Het gaat erom spannen in deze zesde klasse. Er is nog van alles mogelijk. HRC staat wel 6 punten los met 1 wedstrijd meer gespeeld, maar toch. Iedere week vol aan de bak is het adagium. Vandaag was de opdracht om te probereb minstens 1 punt weg te halen bij de Mièterik. Geen eenvoudige opgave, daar thuis met 1-2 van hen verloren werd. Meterik zette vanaf het begin druk op de ketel en was de eerste helft de betere ploeg. Waar de passing en de balaanname van HRC minder was, lukte dat bij de tegenstander beter. Ze waren eerder bij de bal, wisten beter te storen. Alhoewel HRC ook een paar kansjes creëerde, was het toch Meterik dat in de eerste helft twee keer scoorde. De achterstand had groter kunnen zijn, maar de paal stak Luc af en toe het helpende hout toe en wist twee doelpunten te voorkomen. Enige twijfel bij de eerste goal. Was er sprake van buitenspel of niet? De scheidsrechter oordeelde van niet, alhoewel hij dat maar moeilijk kon beoordelen. Ik meende dat er minimaal 2 net buitenspel stonden, maar wie ben ik?

Na de pauze wist HRC toch wat meer druk te zetten en er kwamen zowaar enkele kansen. Maar de bal ging over of naast. Een goal werd afgekeurd wegens hands. Bovendien wist Frank bij HRC op de achterlijn in het doel nog een bal te keren.

Volgende week even geen wedstrijd. Tijd om energie op te doen. Koningslust won vandaag en staat nu 3 punten achter, maar heeft 1 wedstrijd minder gespeeld. Volgende week spelen zij de inhaalwedstrijd tegen Egchel. We zullen zien hoe de stand dan bovenin is.

 

De foto's staan hier.

Het blijft spannend daar bovenin. Ook vandaag weer een wedstrijd tussen twee ploegen die in de ranglijst niet zover van elkaar af staan. Het vergt van de spelers veel.... geconcentreerd blijven voetballen, er voor blijven gaan. Zou het ook vandaag weer lukken?

Ik stond amper naast het veld of het gebeurde al. De lens nog niet warmgedraaid en pvd, daar gebeurde het weer. Voor de tweede keer dit jaar presteerde een speler het om zomaar vanaf de eigen helft een poeier op het doel van de tegenstander los te laten. Deze keer was het Thijs Custers die de vrije trap in een keer op het doel van de tegenstander schoot. De keeper, en ook ik, hadden dit niet verwacht. En zie daar.... de bal ging keurig over de keeper heen en nestelde zich in het doel: 1-0. En dat dus na 1 minuut.

HRC bleef werken en geconcentreerd voetballen. Er kwamen kansjes.  De mooiste was nog wel voor Joep die zonder te dralen op doel schoot. De keeper wist de bal echter met hand en voet te pareren. Ook Holthees kreeg een paar kleine kansjes, maar over het algemeen was HRC in de eerste helft net iets de betere.

Na de theepauze kwam Holthees feller uit de startblokken en maakte duidelijk dat het hier ook voor de puntjes kwam. Het zette meer druk, maar het verdedigend werk van Luc en de achterspelers doorstond alle druk. Voorin was er ook nog een enekel kansje, ook voor Holthees. Er werd af en toe fors gespeeld en dat leidde ook al in de eerste helft tot een aantal gele kaarten. Ook aan HRC-kant werd een enkele kaart uitgedeeld. Na 90 en nog wat minuten was de eindstand zoals die in de eerste minuut al bereikt was. HRC staat nu 6 punten los van de nummer twee Koningslust, dat 1 wedstrijd minder gespeeld heeft. Volgende week wacht de uitwedstrijd tegen Meterik.

De foto's staan hier.

Het blijft spannend bovenin. HRC staat 3 punten los, maar zal er iedere week voor moeten blijven gaan om die voorsprong vast te houden. De achtervolgers staan dichtbij.

HRC begon zoals het de tweede helft van vorige week begon. Ze zaten dicht op de bal, waren fanatiek, er werd hard gewerkt.  Het veld werd klein gehouden waardoor Egchel moeite had om de speelhelft van HRC te bereiken. Het was HRC dat de eerste kans kreeg. Thom wist zich op zijn eigen manier in schietrijpe positie te brengen. De bal kwam echter tegen de lat en sprong weer het veld in. Een tweede kans kreeg Thijs die vanaf links voor het doel de bal echter rechts voorbij het doel schoot. Ook Egchel had een enkel kansje, maar door solide verdedigingswerk van Luc en de achterhoede,waarin ook Frank weer stond opgesteld, bleef het bij kansjes. De rust ging met een 0-0 tussenstand in.
Na de rust ging HRC onverdroten voort met het verder onder druk zetten van de tegenstander. En..... de vijftig tinten grijs die de eerste helft boven Afferden hingen, werden langzaam maar zeker vervangen door hemels blauw. Thijs kon het niet laten om in de 51e minuut weer eens een van zijn knalharde schoten op goal te richten. De keeper kon hem  tegenhouden, maar ook niet meer dan dat. Patrick was alert en eerder bij de weer in het veld teruggesprongen bal dan de tegenstander en zorgde zo voor de 1-0. De jongens in het veld zetten door en in de 54e minuut wist Thom na allerlei gefrommel, zijn handelsmerk, de bal vrij te krijgen en zo werd de 2-0 een feit. De zon brak steeds meer door. Alhoewel Egchel ook nog een enkele kans kreeg, was het toch HRC dat een kans wist te verzilveren. Patrick wist in de 75e minuut de bal aan de keeper te ontfutselen. Wat al de hele wedstrijd opviel, was dat ook de verdediging herhaaldelijk voorin te vinden was. Deze keer kwam de bal bij Bart Custers. En jawel hoor.... de nummer drie aan Afferdse zijde was geboren. En dat was tevens de eindstand.

De foto´s staan hier.

 

Het beloofde een prachtige dag te worden: het zonnetje scheen.... tegen de 19 graden... Tja, wat moet je met zo'n weer toch aan? We waren ruimschoots op tijd in de Rips. Fiducia wachtte als tegenstander. Ook zij draaien bovenaan in het klassement mee. Het zou spannend worden. Maar we hadden toch enige fiducie in de mannen uit Afferden. Het elftal door de vele blessures aangepast. Wat was het toch genieten langs de kant... sommigen waanden zich op een picknickplaats.

De eerste kansen waren voor HRC. Er werd echter niet gescoord. Fiducia wist dat in de 7e minuut wel te doen, alhoewel er wel een handsbal aan voorafging. Maar ja, langs de kantlijn schijn je sommige zaken beter/ anders te zien dan de leidsman die ook in de rest van de wedstrijd liet zien dat hij peilloos was. In de eerste helft was het spel van beide kanten niet van een geweldig niveau. Na de rust kwam een ander HRC uit de kleedkamer. Thijs Custers stond tot ieders verrassing spits en Frank Wijnhoven verscheen achterin. En warempel... er werd anders gespeeld. Er kwamen kansen en in de 55e minuut scoorde de ad interimspits Thijs Custers de 1-1. HRC had de tweede helft het betere van het spel, maar echt uitmuntend werd het aan geen van beide kanten. In de 73e minuut kreeg Fiducia de bal voor de goal niet weggespeeld en wie verscheen daar vanaf links voor het doel? Jawel hoor, good old Franky.... hij haalde lekker uit en liet de bal links in het doel verdwijnen: 1-2. Wat een vreugde aan de Afferdse kant. Zowaar de trainer, met nog enige slaap in de ogen na een 11-urige vliegreis, kon het niet nalaten samen met Frank een vreugdedansje ten uitvoer te brengen.
Nu was het proberen de bal in eigen gelederen te houden. Er kwamen nog kansjes, ook voor Fiducia. Wat duurde die 90e minuut toch lang. Dit kwam door de vele spelonderbrekingen die er waren om vooral spelers aan HRC-zijde aan de gevolgen van af en toe onbesuisd spel van de tegenstander, te behandelen. Na het verlossende eindsignaal verlieten de HRC-spelers in opperbeste stemming en na een rondedansje het veld om na een verkwikkende douche het thuishonk op te zoeken.

 

De foto's staan hier.

Dat was weer op tijd vertrekken. Een dik uur zei TomTom. Begint het onderweg ook nog wat te regenen. Gelukkig was dat voorbij toen we in Someren-Heide arriveerden, ruimschoots op tijd voor nog een kop koffie. Het scorebord vermeldde al een eindstand van 3-1. Intimidatie? Toen de wedstrijd begon stond er gelukkig een 0-o stand. Beide ploegen begonnen voortvarend. Beide wilden zo te zien de wedstrijd winnen. Over en weer ging het spel. Toen in de 8e minuut bij SVSH de bal achterin knullig behandeld werd, was Patrick van Wanten er als de kippen bij en scoorde de 0-1. Toch was het oppassen geblazen, van beide kanten. Er kwam aan de SVSH-kant ruimte, omdat ze druk op HRC wilden zetten. Toch was het Thom van Heesch die in de 22e minuut van buiten de 16-meter een schot op goal losliet en de bal in het doel zag verdwijnen: 0-2. Wie had dat gedacht. SVSH probeerde meer druk te zetten en dat lukte hun heel aardig. In de 29e minuut wisten zij de 1-2 op het scorebord te toveren. Gelukkig was het oog van de naald groot genoeg, zodat HRC bij tijd en wijle die uitgang wist te vinden, want SVSH bleef druk zetten. Achterin werd bij HRC degelijk gespeeld, maar het bleef tot aan de rust toch billenknijperij, vooral bij de meegereisde HRC-supporters.

In de tweede helft kreeg HRC wat meer ruimte door een paar positiewisselingen en spelerswisselingen. Het bleef opletten. Omdat SVSH de strijd naar HRC-zijde wilde verplaatsen, kreeg HRC enkele scoringskansen. Het was in de 72e minuut dat Thom van Heesch enige verlichting bracht. Op een voorzet van Joep verhoogde hij de score naar 1-3. SVSH gaf zich echter niet geslagen en probeerde kansen te creëren. Gelukkig bleef het daarbij. De laatste 5 minuten moesten ze ook nog verder met 10 man, omdat een van de spelers de rode kaart gepresenteerd kreeg. Na het laatste fluitsignaal vierde HRC de overwinning weer met een rondedansje en verliet daarna met een blij gezicht het veld.

De foto's staan hier.