Dat was weer op tijd vertrekken. Een dik uur zei TomTom. Begint het onderweg ook nog wat te regenen. Gelukkig was dat voorbij toen we in Someren-Heide arriveerden, ruimschoots op tijd voor nog een kop koffie. Het scorebord vermeldde al een eindstand van 3-1. Intimidatie? Toen de wedstrijd begon stond er gelukkig een 0-o stand. Beide ploegen begonnen voortvarend. Beide wilden zo te zien de wedstrijd winnen. Over en weer ging het spel. Toen in de 8e minuut bij SVSH de bal achterin knullig behandeld werd, was Patrick van Wanten er als de kippen bij en scoorde de 0-1. Toch was het oppassen geblazen, van beide kanten. Er kwam aan de SVSH-kant ruimte, omdat ze druk op HRC wilden zetten. Toch was het Thom van Heesch die in de 22e minuut van buiten de 16-meter een schot op goal losliet en de bal in het doel zag verdwijnen: 0-2. Wie had dat gedacht. SVSH probeerde meer druk te zetten en dat lukte hun heel aardig. In de 29e minuut wisten zij de 1-2 op het scorebord te toveren. Gelukkig was het oog van de naald groot genoeg, zodat HRC bij tijd en wijle die uitgang wist te vinden, want SVSH bleef druk zetten. Achterin werd bij HRC degelijk gespeeld, maar het bleef tot aan de rust toch billenknijperij, vooral bij de meegereisde HRC-supporters.

In de tweede helft kreeg HRC wat meer ruimte door een paar positiewisselingen en spelerswisselingen. Het bleef opletten. Omdat SVSH de strijd naar HRC-zijde wilde verplaatsen, kreeg HRC enkele scoringskansen. Het was in de 72e minuut dat Thom van Heesch enige verlichting bracht. Op een voorzet van Joep verhoogde hij de score naar 1-3. SVSH gaf zich echter niet geslagen en probeerde kansen te creƫren. Gelukkig bleef het daarbij. De laatste 5 minuten moesten ze ook nog verder met 10 man, omdat een van de spelers de rode kaart gepresenteerd kreeg. Na het laatste fluitsignaal vierde HRC de overwinning weer met een rondedansje en verliet daarna met een blij gezicht het veld.

De foto's staan hier.